Spędzasz godziny oglądając próbki farb. Nie możesz wybrać sofy. Pokój sprawia wrażenie zdezorganizowanego nie dlatego, że jest w nim za mało rzeczy, ale dlatego, że nic do siebie nie pasuje. Położysz tu dywan, tam lampę i nagle znajdziesz się w przestrzeni, do której wejście jest obrzydliwe. Jest to częsta pułapka. Większość z nas nie radzi sobie z dekorowaniem. Brakuje nam oka do integralności kompozycji. Dlatego zwracamy się do profesjonalistów.
Ale tu jest problem. Nie wiesz do kogo zadzwonić. Mówisz „projektant wnętrz”, a oni wysyłają ci dekoratora. Albo poprosisz o „dekoratora” i dostaniesz kogoś, kto po prostu wybierze poduszki. To nie ta sama praca. Zamieszanie między nimi kosztuje i skutkuje tym, że dom nie działa prawidłowo.
Zrozumienie różnicy zaczyna się od samego budynku. Projekty dzielą się na dwie kategorie: mieszkaniowe i komercyjne. Nieruchomości mieszkalne obejmują domy jednorodzinne, apartamenty i mieszkania własnościowe. Obiekty komercyjne obejmują biura, szkoły i sklepy detaliczne. Firmy budowlane zazwyczaj wybierają jeden z tych obszarów. Nie działają w obu jednocześnie. Materiały są różne. Metody są różne. Proces projektowania jest zróżnicowany.
Зміст
Kto wykonuje wnętrza mieszkalne?
Z reguły dekoratorzy pracują z nieruchomościami mieszkalnymi. Projektanci wnętrz pracują nad projektami komercyjnymi. Jest to ogólna zasada. Są wyjątki. Ale to dobry punkt wyjścia.
Dekorator jest zatrudniany przez właścicieli domów lub firmy architektoniczne pracujące przy budynkach mieszkalnych. Ich cel? Estetyka. Tworzą określony styl. Wprowadzają tkaniny, kolory i meble, aby przestrzeń stała się przytulna. Koncentrują się na komforcie. Odzwierciedlają osobowość ludzi, którzy tam mieszkają.
Projektant wnętrz współpracuje z architektami. Projektują całe wnętrze. Obejmuje to ściany. Pokrycia podłogowe. Konstruktywne zmiany. Myślą o tym, jak ludzie będą poruszać się po przestrzeni. Dbają o funkcjonalność. Bezpieczeństwo. Efektywność.
Proces pracy projektanta
Praca architekta wnętrz zaczyna się wcześnie. Zatrudnia go architekt lub deweloper. Czasami pracują na pracownikach firmy. Często są to niezależni wykonawcy zatrudnieni do konkretnego projektu. Zanim przybyli, architekt narysował już podstawowy kształt. Inżynierowie sprawdzili projekt, układy mechaniczne i elektryczne.
Projektant spotyka się z użytkownikami końcowymi. Pyta, w jaki sposób przestrzeń będzie wykorzystywana. Nie chodzi tylko o smak. Chodzi o zachowanie ludzi. Wykorzystują naukę o ruchu i interakcji. Maksymalizują funkcjonalność.
Opracowują plan piętra. Stawiają ściany. Zapewniają zgodność z lokalnymi przepisami budowlanymi. Bezpieczeństwo przeciwpożarowe. Dostępność dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej. Martwią się nawet o akustykę. Jak rozchodzi się dźwięk? Czy w kuchni będzie echo?
Po zatwierdzeniu układu pokazują go użytkownikom. Wyjaśniają, dlaczego dokonano określonych wyborów. Dlaczego ta ściana stoi na swoim miejscu? Dlaczego te drzwi się poruszają? Chodzi o to, żeby udowodnić, że projekt spełnia swoją funkcję.
Później projektant może pełnić także funkcję dekoratora. Wybiera meble. Wybiera farbę. Tworzy plany oświetleniowe. Dzieje się to jednak po zakończeniu prac konstrukcyjnych.
Rola dekoratora
Dekoratorzy nie projektują układów. Nie burzą ścian. Zwykle pojawiają się po zakończeniu budowy. Lub później w procesie dla budynków mieszkalnych.
Ich klientem jest właściciel domu. Tworzą układ wygodny i atrakcyjny. Wybierają okucia. Oświetlenie. Tekstylia. Farba. Położyli wszystko razem. Biorą pod uwagę interesy właściciela domu. Jeśli lubisz podróżować, mogą one zawierać mapy lub globusy we wnętrzu. Jeśli kochasz kolor, używają jasnych odcieni.
Spotykają się z Tobą, aby zrozumieć Twój styl. Tworzą świat wokół Twojego życia. Ale nie zmieniają „kości” domu.
Dlaczego edukacja jest ważna
Role są różne, ponieważ szkolenie jest inne. Projektanci wnętrz często posiadają stopnie naukowe z zakresu architektury lub projektowania wnętrz. Studiują przestrzeganie zasad. Nośność konstrukcji. Psychologia czynników ludzkich.
Dekoratorzy stawiają na estetykę. Teorie koloru. Tekstylia. Moda. Mogą brać udział w kursach certyfikujących. Nie są jednak przeszkoleni do przenoszenia ścian nośnych. Lub zapewnienie łatwego dostępu do wyjść ewakuacyjnych.
Ta różnica wynika z historii. Architekt wnętrz jako zawód powstał w Europie w XVII wieku. Londyńska Gildia Tapicerów obsługiwała zamożnych klientów. Współpracowali ze stolarzami. Zarządzali całym kompleksem prac. Jednak nowoczesny projekt mieszkaniowy podzielił się na dwa kierunki. Jeden skupia się na „skorupie”. Drugi jest na „skórce”.
Kogo potrzebujesz?
Jeśli robisz remont. Jeśli zburzysz ściany. Jeśli zmienisz układ. Potrzebujesz projektanta wnętrz. Potrafi zrozumieć zasady. Potrafi koordynować prace z wykonawcami. Potrafi zadbać o to, aby Twoja wymarzona kuchnia spełniała wymogi przepisów przeciwpożarowych.
Jeśli przeprowadzasz się do wykończonego domu. Jeśli chcesz po prostu odświeżyć swój wygląd. Jeśli potrzebujesz pomocy w wyborze sofy. Dekorator to najlepsza opcja. Zaoszczędzi Ci to czas. Dzięki temu nie wpadniesz w pułapkę bałaganu. Sprawi, że Twoja przestrzeń będzie przypominać ty.
Ale nie myl ich. Zatrudnienie dekoratora do przeniesienia ściany to katastrofa. Zatrudnianie projektanta do wyboru zasłon może wydawać się suche i zbyt techniczne. Zanim odbierzesz telefon, dowiedz się, czego potrzebujesz.
Linia czasami się zaciera. Niektórzy projektanci zajmują się dekorowaniem. Niektórzy dekoratorzy projektują układy. Ale podstawowe szkolenie pozostaje inne. Jeden ustawia scenę. Kolejnym jest ustawienie dekoracji.
Jaki jest Twój projekt?
Luka edukacyjna między dekoratorami a projektantami
Droga do zdobycia tytułu jest skomplikowana. Jeśli skłaniasz się ku dekorowaniu, poprzeczka jest nisko. Możesz zdobyć certyfikat lub stopień naukowy w szkole wyższej. Programy te uczą teorii kolorów, oświetlenia i podstaw prowadzenia małej firmy, co jest przydatne, jeśli planujesz pracować jako freelancer, jak większość. Żaden stan USA nie wymaga obecnie formalnego wykształcenia od dekoratorów. Budowanie swojej reputacji zależy wyłącznie od Ciebie, choć dyplom z pewnością jest w tym pomocny.
Projektanci mają przed sobą bardziej stromą wspinaczkę.
Od 2009 roku w 25 stanach i Dystrykcie Kolumbii obowiązywały surowe przepisy dotyczące edukacji. Kierują się standardami Krajowej Rady ds. Kwalifikacji Projektowania Wnętrz (NCIDQ). Wymagane jest zaliczenie 120 godzin zajęć semestralnych. Spośród nich co najmniej 60 godzin musi być bezpośrednio poświęconych projektowaniu wnętrz. Większość uniwersytetów organizuje swoje programy w taki sposób, aby studenci mogli spełnić te wymagania.
Dlatego standardową ścieżką jest czteroletni tytuł licencjata. Nawet w stanach, w których nie ma rygorystycznych przepisów, firmy wymagają takiego dyplomu. Jest to często rygorystyczny wymóg w przypadku pracy w firmach architektonicznych. Jeśli myślisz o dwuletniej ścieżce szkoleniowej, zastanów się dwa razy. Stany mogą w przyszłości przyjąć przepisy NCIDQ. Licencjat przygotuje Cię na te zmiany. Zachowuje także możliwość pracy z klientami prywatnymi.
Poszukaj programów akredytowanych przez Radę Akredytacji Projektowania Wnętrz. Dokonują audytów szkół, aby upewnić się, że rzeczywiście przygotowują uczniów do pracy. Na ich stronie internetowej znajduje się lista przetestowanych programów. Jest to bardziej niezawodny punkt wyjścia niż czytanie liści herbaty.
Architekt wewnętrzny kontra projektant: poznaj różnicę
W Europie terminy „architekt wnętrz” i „projektant wnętrz” oznaczają w przybliżeniu to samo. Tutaj, w USA, są w różnych światach.
Nie możesz nazywać siebie architektem wnętrz, jeśli nie jesteś licencjonowanym architektem. Wymaga to lat nauki i praktycznego doświadczenia. Proces szkolenia może trwać do sześciu lat. Jest to znacznie trudniejsze niż uzyskanie certyfikatu projektu. Większość Amerykanów nigdy nie słyszała terminu „wewnętrzny architekt”. Jest to tu rzadkie nie bez powodu.
Jak zostać certyfikowanym projektantem wnętrz
Edukacja to tylko połowa sukcesu. Aby zakwalifikować się do egzaminu NCIDQ, potrzebujesz doświadczenia. Konkretnie: 3520 godzin doświadczenia w projektowaniu wnętrz. To około dwóch lat pracy na pełen etat. Możesz uzyskać do połowy tych godzin, pracując w niepełnym wymiarze godzin jeszcze w szkole.
Po spełnieniu wymagań dotyczących wykształcenia i doświadczenia przystępuje się do egzaminu. Jest skomplikowany. Testuje Twoją wiedzę z zakresu przepisów budowlanych, inżynierii budowlanej, bezpieczeństwa przeciwpożarowego i dostępności dla osób niepełnosprawnych. Musisz posiadać dogłębną wiedzę na temat materiałów i metod budowlanych. Zdając ten egzamin, zostajesz licencjonowanym projektantem wnętrz.
Dlaczego certyfikacja ma znaczenie (nawet jeśli nie jest wymagana)
Tylko połowa stanów USA wymaga tej licencji. Czy to oznacza, że możesz to pominąć? Może. Ale to nie jest tego warte.
Certyfikat NCIDQ jest uznawanym w całym kraju punktem odniesienia. To dowód na to, że jesteś dobry w tym, co robisz. Firmy architektoniczne i projektowe często potrzebują jej do wynajęcia. Na konkurencyjnym rynku jest to sposób na przebicie się. Pokazuje klientom i pracodawcom, że posiadasz sprawdzone umiejętności.
Technologie budowlane się zmieniają. W miarę jak przepisy stają się coraz bardziej rygorystyczne, coraz więcej stanów może wdrożyć wymogi licencyjne. Uzyskanie certyfikatu teraz ochroni Twoją karierę w przyszłości. Eliminuje to niepewność w przyszłości.
Dekoratorzy: licencja nie jest wymagana, ale bezpieczeństwo nadal ma znaczenie
Dekoratorzy nie potrzebują licencji. W 2009 r. nie w żadnym stanie. Koncentrują się na powierzchownej estetyce – farbach, tkaninach, dodatkach. Mniej obaw o bezpieczeństwo konstrukcji i zgodność z przepisami budowlanymi. Dlatego też obciążenia regulacyjne są mniejsze.
Nie oznacza to jednak, że możesz zignorować szczegóły techniczne. Jeśli wieszasz ciężkie lustra lub modyfikujesz oświetlenie, nadal musisz wiedzieć, co robisz. Bezpieczeństwo jest ważne nie tylko dla licencjonowanych projektantów.
Zielony: przewaga LEED
Chcesz się wyróżnić? Poznaj akredytację LEED przyznaną przez amerykańską Radę Budownictwa Ekologicznego. Dotyczy to zarówno dekoratorów, jak i projektantów.
LEED uczy, jak tworzyć przestrzenie przyjazne dla środowiska. Dla projektantów oznacza to priorytetowe traktowanie naturalnego światła. Oznacza to wybór farb i dywanów o niskiej zawartości lotnych związków organicznych (LZO). Oznacza to zrozumienie wydzielania się gazów i innych zagrożeń dla zdrowia związanych z materiałami.
Certyfikat ten buduje zaufanie. Klienci dbają o zdrowie i zrównoważony rozwój. Wykazanie zaangażowania w ekologiczne budownictwo zwiększa potencjał biznesowy. To sygnał, że nie jesteś tylko osobą, która wybiera zasłony. Jesteś profesjonalistą, któremu zależy na efekcie swojej pracy.
Rzeczywistość pracy w dziedzinie projektowania i dekoracji wnętrz
Chcesz wejść do tej branży? Przestań wyobrażać sobie niekończące się popołudnia spędzone na szkicowaniu w słonecznym studiu. Codzienna rutyna dekoratorów wnętrz zwykle odbywa się na miejscu. Większość pracuje dla małych, niezależnych firm, skupiających się na projektach mieszkaniowych. Jesteś z właścicielami domów, szukasz idealnych opraw oświetleniowych lub nadzorujesz instalacje. Nie siedzisz przy stole. Jesteś tam.
Projektanci wnętrz wybierają inną ścieżkę. Często pracują dla firm architektonicznych lub jako niezależni konsultanci. Ich praca jest bardziej techniczna. Spędzasz czas na tworzeniu planów pięter, sprawdzaniu przepisów budowlanych i odwoływaniu się do norm bezpieczeństwa. Koordynujesz współpracę z architektami i wykonawcami, aby mieć pewność, że projekt zostanie ukończony prawidłowo. Możesz skorzystać z biblioteki produktów firmy, aby porównać materiały, wyposażenie i wykończenia. Mniej chodzi o „styl”, a bardziej o strukturę i zgodność.
Dochód i specjalizacja
Pieniądze mówią głośniej niż słowa, ale w tej dziedzinie wszystko jest skomplikowane. Amerykańskie Biuro Statystyki Pracy (BLS) podało, że średni dochód projektantów wnętrz w 2006 r. wyniósł 42 000 dolarów. Dekoratorzy zazwyczaj zarabiają nieco mniej. Ale tu jest haczyk. Wielu dekoratorów pracuje dla siebie. Twoje dochody nie są ograniczone wysokością wynagrodzenia. Jest ograniczony przez Twoją energię, marketing i lokalną gospodarkę. Jeśli wiesz, jak sprzedawać, możesz zarabiać pieniądze.
Specjalizacja też ma znaczenie. Projektanci mogą specjalizować się w budynkach związanych z opieką zdrowotną, handlem detalicznym lub biurowcami. Dekoratorzy często skupiają się na luksusowych domach, apartamentowcach lub specjalistycznych renowacjach.
Jak przygotować się do kariery w projektowaniu wnętrz
Jeśli poważnie myślisz o tej ścieżce, połącz swoją kreatywność z umiejętnościami praktycznymi. Weź udział w kursach z matematyki i nauk ścisłych. Tak, rzeczywiście. Zajęcia te stanowią podstawę szkolenia technicznego, którego będziesz potrzebować w szkole projektowania i w pracy. Nie pomijaj także kursów biznesowych. Studiuj rachunkowość i marketing. Ponieważ 25 procent tej branży stanowią profesjonaliści pracujący na własny rachunek, trzeba wiedzieć, jak prowadzić firmę, a nie tylko jak urządzić pokój.
Zdobywanie doświadczenia bez doświadczenia
Znalezienie pracy bez doświadczenia to klasyczny problem „błędnego koła”. Potrzebujesz pracy, żeby zdobyć doświadczenie, ale potrzebujesz doświadczenia, żeby dostać pracę. Nowi projektanci często napotykają tę przeszkodę. Utrudnia to rozwój zawodowy i blokuje drogę do uzyskania licencji.
Krajowa Rada Kwalifikacji Projektantów Wnętrz (NCIDQ) ma rozwiązanie. Nazywa się to programem doświadczeń w projektowaniu wnętrz (IDEP). Łączy nowych projektantów z uznanymi firmami. Uczysz się podstaw. Wybierasz żądane godziny. Program jest bezpłatny. Jest przeznaczony dla studentów i absolwentów, którzy utknęli w okresie przejściowym na początku swojej kariery zawodowej.
Dodatkowe zasoby
- Pomysły na dekorację
- Biblioteka malarstwa wnętrz
- Wskazówki dotyczące dekoracji domu
- Style dekoracji
- 10 najważniejszych niezbędnych akcesoriów domowych
Krajowa Rada Kwalifikacji Architekta Wnętrz
Rada Akredytacyjna Projektowania Wnętrz
Amerykańskie Stowarzyszenie Projektantów Wnętrz
Międzynarodowe Stowarzyszenie Projektantów Wnętrz
Źródła
– Pyle, John. „Historia architektury wnętrz”. Tydzień Architektury. 5 września 2001
– Krajowa Rada Kwalifikacji w zakresie Architektury Wnętrz. „Warunki dopuszczenia do egzaminu i programu IDEP.” 2009
– Amerykańskie Biuro Statystyki Pracy. „Podręcznik perspektyw zawodowych: projektanci wnętrz”. 18 grudnia 2007
